ავსტრალიური რეგვენა

მეცნიერული კლასიფიკაცია
სამეფო:  ცხოველები
ტიპი:  ქორდიანები
კლასი:  ფრინველები
რიგი:  რეგვენასნაირნი
ოჯახი:  რეგვენასებრნი
გვარი:  რეგვენა
სახეობა:  ავსტრალიური რეგვენა
ლათინური სახელი
Morus serrator (Gould, 1841)
დაცვის სტატუსი
ყველაზე ნაკლები საფრთხის ქვეშ
IUCN 3.1 Least Concern : 22696675
გავრცელება

სისტემატიკა
ვიკისახეობებში

სურათები
ვიკისაწყობში
ITIS  561225
NCBI  57658
EOL  1049632
FW  372500

ავსტრალიური რეგვენა (ლათ. Morus serrator) — ფრინველი რეგვენასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 84–91 სმ, ფრთის სიგრძე 44–48,5 სმ, ფრთის შლილი 170–200 სმ. იწონის 2-დან 2,8 კგ-მდე. შეფერილია ძირითადად თეთრად, თავი და ყელი ყვითელია. ფრთები ჟანგისფერია, კუდის ცენტრალური ბუმბული — შავი. ნისკარტი მოცისფრო-მონაცრისფროა. ფეხები შავი ან მონაცრისფროა. ახალგაზრდა ფრინველები შეფერილნი არიან მურად. ავსტრალიური რეგვენა ერთ-ერთი ყველაზე იშვიათია თავის ოჯახში. მობუდარ წყვილთა რაოდენობა 70–75 ათ.-ია. იკვებება უმთავრესად თევზით. საკვებად იყენებს ზღვის ცივ, მაგრამ თევზით მდიდარ რაიონებს. ინკუბაცია 37–50 დღე-ღამე გრძელდება. კრუხობს ორივე მშობელი, უმთავრესად — დედალი. 95–109 დღის შემდეგ ბარტყები ფრენას სწავლობენ.

2008 წლის სექტემბერში, სახეობის კონსერვაციის მიზნით, მობუდარი ავსტრალიური რეგვენები სატყუარებითა და ჩაწერილი ხმებით მიიზიდეს იანგ-ნიკის კონცხზე, სადაც ფრინველებმა მოგვიანებით კოლონია დააარსეს.

ლიტერატურა

  • (1990) "Sula serrator Australasian Gannet", Handbook of Australian, New Zealand & Antarctic Birds. Volume 1: Ratites to ducks; Part B, Australian pelican to ducks. Oxford University Press, გვ. 752–62. ISBN 978-0-19-553068-1. 
  • Hadoram Shirihai: A Complete Guide to Antarctic Wildlife — The Birds and Marine Mammals of the Antarctic Continent and Southern Ocean, Alula Press, Degerby 2002, ISBN 951-98947-0-5

სქოლიო

  1. Shirihai, S. 207
  2. 1 2 Marchant & Higgins 1990, p. 760.
  3. Sawyer, Steve L.; Fogle, Sally R. (2013). „Establishment of a new breeding colony of Australasian gannets (Morus serrator) at Young Nick’s Head Peninsula“ (PDF). Notornis. 60: 180–82.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.