tutelë

TUTELË f. libr.

  • Kujdes i tepruar për dikë, që i ndrydh lirinë e veprimit, të mendimit a të sjelljes; kujdestari e rreptë. Tutelë burokratike (konservatore). E futi (e mbante) nën tutelë. Shpëtoi (doli) nga tutela.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.