tenor

TENOR m. muz.

  • 1. Zëri më i lartë a më i hollë i burrit; këngëtari që ka këtë zë, ai që këndon me këtë zë. Tenor i parë. Tenorët e korit. Me zë tenori.
  • 2. Vegël muzikore frymore që i përgjigjet nga shkalla zërit më të hollë të burrit.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.