rondelë

RONDELË f. tek.

  • Unazë e rrafshët me një vrimë në mes, e cila vendoset nën dadot ose kokat e vidhave që këto të shtrëngohen më mirë e të mos zhvidhosen lehtë. Rondelë bakri (gome, lëkure, druri). I vuri një rondelë. E shtrëngoi me rondelë.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.