robërues

ROBËRUES mb.

  • 1. Që synon të robërojë një tjetër; që e vë nën zgjedhë dikë, që e kthen në rob. Luftë robëruese. Politikë robëruese.
  • 2. Që është krejt në dëm të njërës palë, që përmban kushte të rënda për njërën anë. Marrëveshje robëruese. Kushte robëruese.
  • 3. fig. Që të bën për vete, që të magjeps. Vështrim robërues.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.