rinor

RINOR mb.

  • Që është veti e moshës së rinisë, që është karakteristikë e të rinjve, prej të riu; që i përket rinisë. Zemër rinore. Hov (vrull, gëzim, zjarr) rinor. Gjallëri (forcë) rinore. Ëndërrime (dëshira) rinore. Bukuri rinore. Fytyrë (pamje) rinore. Këngë rinore.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.