rimëkëmbur

RIMËKËMBUR mb.

  • Që është ngritur përsëri më këmbë, që ka ardhur përsëri në gjendje të mirë; që e ka marrë veten; i rindërtuar. Qytet (vend) i rimëkëmbur. Ekonomi (industri, bujqësi) e rimëkëmbur. Pushtet i rimëkëmbur.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.