rendim

RENDIM m.

  • 1. Veprimi sipas kuptimeve të foljeve RENDOJ I, RENDOHEM. Rendimi i librave. Bëj rendimin.
  • 2. usht. Vendosja e ushtarëve të një njësie sipas një radhe të caktuar për të kryer veprime, rreshtim. Rendimi luftarak. Marrin (zënë) rendimin.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.