regjencë

REGJENCË f.

  • Sundim i përkohshëm (në një monarki) i një regjenti ose i një këshilli kur mungon mbreti ose kur mbreti është i mitur; funksioni i një regjenti a i këshillit që kryen këtë detyrë; koha sa zgjat ky funksion; selia e regjentit. Kryetar (anëtar) i regjencës. Këshilli i regjencës. Në kohën e regjencës.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.