punëtore

1. Fem. e PUNËTOR, ~I. Punëtore e re (e shkathët, e pararojës). Punëtore e ndërgjegjshme. Punëtorët e kombinatit (e fabrikës). Punëtorja e shërbimit. U martua me një punëtore.

PUNËTORE f.

2. Bleta punëtore. Punëtorët mbledhin nektarin.

3. vjet. Punishte, punëtori; ndërmarrje prodhimi. Punonte në një punëtore.

4. krahin. Filiç.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.