pambuk

PAMBUK m.

  • 1. bot. Bimë barishtore njëvjeçare e vendeve të ngrohta, me gjethe pëllëmbore që kthehen nga rrezet e diellit, me lule të mëdha e të verdha, e cila bën një boçe vezake me shumë fara të veshura me fije të gjata si push i bardhë. Ara me pambuk. Rritësit e pambukut. Boçe pambuku. Farat e pambukut. Vaj pambuku vaj nga farat e kësaj bime. Bërsi pambuku bërsi nga farat e kësaj bime. Mbjellin (ujitin, mbledhin, vjelin) pambukun.
  • 2. Tërësia e fijeve të bardha nga boçet e kësaj bime, që pastrohen nga farat dhe përdoren për të bërë penj, për të mbushur dyshekë e jorganë, në mjekësi etj. Pambuk çeltik. Pambuk fijegjatë (fijehollë, fijetrashë). Pambuk hidrofil. Deng pambuku. Fije (penj) pambuku. Basmë (pëlhurë, batanije) pambuku. Fitila pambuku. Çorape pambuku. Fustan (triko) pambuku. Bojë pambuku. Fabrika e zhveshjes së pambukut. Punojnë (dredhin) pambukun. I mbushën dyshekët me pambuk. I vuri pambuk plagës.
  • 3. përd. mb. Shumë i butë. Me duar (me llërë) pambuk.
  • 4. përd. mb. fig. Shumë i urtë e i butë, që nuk e ngre zërin për asgjë (për njeriun); i butë e i ëmbël (për zërin, për fjalët). Është pambuk. E ka zërin pambuk. I ka fjalët pambuk.
  • E bëri pambuk dikë e rrahu shumë, e zhdëpi në dru. Shkel në pambuk e ka punën fare të lehtë, jeton në rehati. Të vret me pambuk të bën ta kuptosh gabimin e të pendohesh duke të qortuar lehtë e me të mirë ose duke ta sjellë fjalën larg e larg. Gur pambuku (leshi, liri, mëndafshi) bised. shih te LESH,~I. Pambuk i egër bot. bimë barishtore, e ngjashme me pambukun, e cila rritet në toka të rënda të mbjella me bimë që prashiten dhe i dëmton këto. Pambuk guri min. asbest. Pambuk xhami (qelqi) tek. lëndë prej fijesh të holla xhami, që përdoren për veçim, lesh xhami.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.