buzëqeshje

Shqip

Buzëqeshje f.sh. -

  1. Veprimi sipas kuptimeve të foljes buzëqesh.
  2. Lëvizje e lehtë e buzëve, që shpreh ndjenja të ndryshme, gjendje të ndryshme shpirtërore (gëzim, kënaqësi, qesëndi, tallje etj.). Buzëqeshje e çiltër (e dlirë). Buzëqeshje e lehtë (e ëmbël, tallëse, e djallëzuar). E priti (e përshëndeti) me buzëqeshje.

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

==Antonime== i merzitur

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.