buzëkyqur

Shqip

Buzëkyçur mb. -

  1. Që nuk flet fare, që s’e hap gojën, i heshtur; që nuk nxjerr të fshehtë nga goja, gojëkyçur.
  2. fig. I dëshpëruar, i pikëlluar.
  3. përd. ndajf. Pa folur fare, pa hapur gojën, gojëkyçur.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.