buzëçarë

Shqip

Buzëçarë mb. -

  1. Që i ka buzët të çara.
  2. fig. Buzëplasur. Rrinte buzëçarë.
  3. Përd. em. sipas kuptimit 1 të mbiemrit.
  4. si em. buzëçar ~i m. sh. ~ë, ~ët. Lepuri (si figurë në përrallat për fëmijë).[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.