burmë

Shqip

Burmë

I f.sh. -

  1. Vidhë e vogël. Koka e burmës. Mbërthej me burmë.
  2. shih burgji,~a 2. Burma e sahatit.
  • I janë liruar (i kanë luajtur) burmat (vidhat, burgjitë) dikujt. Ia di (ia njoh) burmat (vidhat) dikujt ia gjej pikën ku mund të kapem, ia gjej vendin dikujt ku duhet të kapem për të zbërthyer diçka etj. Ia gjeti burmat (vidhat, burgjitë).

II f.sh. - Fik i rreshkur, rrekë. Një varg me burma. Është bërë burmë.

III f.sh. -

  1. Gropëz në mjekër a në faqe, qukë. Burmat e faqeve. Burma e mjekrës. Burmat e fëmijërisë. I bëhen burma kur qesh.
  2. Gropëz a vrimë e vogël, që mban diçka (si bubëza e pushkës, kupëza e lules etj.). Burma e pushkës.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.