burë

Shqip

Burë f.vet.nj.det. - Gjendje e trazuar e detit, kur fryn erë dhe ka dallgë e shkulm; det i keq; baticë; kund. bunacë. Det në burë. Ka (bën) burë. I iku bura detit.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.