bungajë

Shqip

Bungajë f.sh. -

  1. Pyll me bungje. Bungajë e dendur.
  2. fig. Punë e ngatërruar dhe e errët, çështje që është vështirë të zgjidhet. Hynë në bungajë.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.