bungë

Shqip

Bungë f.sh. -

  1. shih xhungë,~a. Bungë druri (ulliri). Bungat e qafës. Dru me bunga.
  2. fig. Lëmsh, komb, nyje që të bëhet në fyt a në zemër nga hidhërimi, nga vuajtjet etj. Ka (iu bë) një bungë. M'u mblodh bungë.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.