bullamaç

Shqip

Bullamaç m.krahin. -

  1. Qull. U bë si bullamaç.
  2. Ushqim për kafshët a për shpendët, që bëhet me miell, me krunde, me copa bukësh e me ujë ose me miell misri të përvëluar me ujë. U hedh bullamaç zogjve.
  3. përd. mb. I qullët. Bukë bullamaç.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.