bukje

Shqip

Bukje

I f.sh.bot. - Kashtë kënete me kërcell të mbushur e të butë, që përdoret për të mbuluar çatitë e kasolleve, për të bërë rrogoza etj.; kashtë frytje; lulja e kësaj kashte.

II mb. - Që ka shumë tul, që është i mbushur e i fryrë, që e ka thelbin të plotë (për disa pemë, perime etj.). Qershi bukje. Kërpudhë bukje. Domate bukje. Arrë bukje. Kashtë bukje kashtë frytje.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.