bukëbardhë

Shqip

Bukëbardhë mb. -

  1. Që e ka bukën, thelbin ose zemrën të bardhë (për disa pemë). Arrë (lajthi) bukëbardhë.
  2. fig. Mikpritës, bukëdhënës; zemërbardhë.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.