bujshëm

Shqip

Bujshëm mb. -

  1. Që lë përshtypje të madhe ose ngjall interesim të madh tek të tjerët, që ka jehonë të gjerë, që bën bujë. Fitore e bujshme. Ngjarje e bujshme. Fjalim i bujshëm.
  2. keq. Që bëhet me bujë e me zhurmë të madhe sa për t'u dukur; që shoqërohet me bujë e me zhurmë për të bërë përshtypje tek të tjerët ose për të mashtruar të tjerët. Fushatë (propagandë) e bujshme.
  3. Që bën zhurmë të madhe, që i pëlqen buja; që ka shumë zhurmë e lëvizje. Tip i bujshëm. Treg (qytet) i bujshëm.
  4. Që shpërthen e rritet mirë (për bimët); që vjen me tërë gjallërinë e bukurinë dhe me të gjitha të mirat e saj (për stinët); që zhvillohet shumë e menjëherë, që bëhet me vrull e shpejt. Bimësi e bujshme. Pranverë (vjeshtë) e bujshme. Lulëzim (zhvillim, përparim) i bujshëm.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.