bujë

Shqip

Bujë f. -

  1. Përshtypje e madhe që bën një ngjarje a një lajm, jehonë e gjerë që ka një ngjarje a një lajm në popull; famë. Bujë e madhe. Bëri bujë.
  2. keq. Zhurmë e madhe dhe e fryrë, që bëhet rreth një njeriu, një vepre, një çështjeje, një ngjarjeje, etj., për t'ia rritur vlerën dhe për ta bërë të njohur gjithandej; zhurmë për t'u dukur. Pa bujë. Punë (prirje) për bujë. I jep bujë. U bë bujë.
  3. Buçimë, buitje (e lumit, e valëve etj.). Uturin (shfryn) me bujë.
  • E bëri bujë e zmadhoi a e fryu një gjë, bëri zhurmë rreth diçkaje, e paraqiti diçka si tepër shqetësuese e të ngutshme. Me kujë e me bujë shih te kujë,~a. Me pohe e me bujë keq. me zhurmë e me shkëlqim të madh për t'u dukur dhe për të bërë përshtypje te të tjerët.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.