bufkë

Shqip

Bufkë

I f.sh. -

  1. Xhufkë. Bufkat e peshqirit (e shallit, e lahurisë). Bufka e pudrës. Perde me bufka; Opinga me bufka.
  2. Diçka e fryrë, e mbushur dhe zakonisht në trajtë të rrumbullakët. Bufka pemësh. Bufkë gështenje. Bufkë vidhi. Bufka e pambukut. Bufka e qepës lulja e qepës. Bufkë leshi. Bufkë puplash.
  3. Bluzë grash pa jakë, me mëngë të gjera e të fryra te supet.
  4. bot. Lulebufkë.
  5. Dele me shumë lesh në turi.


II mb. -

  1. I fryrë dhe në trajtë të rrumbullakët. Jakë bufkë. Brekushe bufkë. Speca bufka speca të rrumbullakët e me tul. Me faqet bufkë.
  2. Që ka kaçule mbi veshë dhe pendë në pjesën e poshtme të këmbëve (për pulat). Pulë bufkë.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.