buallicë

Shqip

Buallicë f.sh. -

  1. Femra e buallit. Qumësht (kos, gjalpë) buallice. Është bërë sa një buallicë.
  2. fig. keq. Grua me trup të madh e të rëndë, por e ngathët dhe e trashë nga mendja.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.