buçitës

Shqip

Buçitës mb. - Që bën zhurmë të madhe e kumbuese, që buçet; që kumbon fort, që ushton me forcë. Lumë (përrua) buçitës. Me zë buçitës.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.