buç

Shqip

Buç

I m.sh.krahin. - Xhungë, bullungë. Buçi i lisit. Buçi i gishtit. Iu bë një buç.

  • Vë buç nxjerr bark, fryhet më një anë.


II m.sh.zool.krahin. - Gjarpër, nepërkë.

  • Bar buçi bot. shih te bar,~i.


III mb. - Që e ka fytyrën të mbushur; i shëndoshë, buçko.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.