brydhët

Shqip

Brydhët mb. -

  1. I butë, që pritet, që copëtohet a që hahet lehtë, i ndulkët (për pemët, për mishin etj.); që punohet me lehtësi, i shkrifët, i butë (për tokën). Pemë të brydhëta. Dardhë e brydhët. Mish i brydhët. Tokë e brydhët. Dhe i brydhët.
  2. I butë e i njomë; i brishtë. Dorë e brydhët. Lëkurë e brydhët. Trup i brydhët.
  3. fig. I butë. Dritë e brydhët. Rreze e brydhët.
  4. fig. mospërf. I qullët, i ngathët. Njeri i brydhët.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.