brushtull

Shqip

Brushtull

I m.gjell. -

  1. Ëmbëlsirë që bëhet me miell gruri, të gatuar e të rrahur shumë me gjalpë dhe që, pasi piqet në furrë, del palë-palë a fije-fije e kripet me sheqer (në disa krahina i hedhin edhe pekmez ose mjaltë me arra të shtypura). Brushtull me mjaltë. Si brushtull
    a) i Shkrifët, i shkoqur (për disa gatesa që bëhen me brumë);
    b) fig. i mbushur në fytyrë, fytyrërrumbullakët, jo i hequr (zakonisht për fëmijët e të miturit).
  2. Lloj lakrori me dy shtresa me miell misri lart e poshtë, midis të cilave hidhet një gatesë me lakra, gjizë e djathë; lakror misri, misërnik me barishte.

II f.sh.bot. - shih. urth,~i.I[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.