brikoç

Shqip

Brikoç mb. -

  1. Që ka një bri të thyer, briçe (për kafshë). Ka brikoç. Dhi brikoçe.
  2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.