brejtur

Shqip

Brejtur mb. - Që është ngrënë në një vend, që është grirë vende-vende; që është dëmtuar nga brejtja. Libër i brejtur. Jakë e brejtur. Dhëmb i brejtur. Dru i brejtur.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.