bredhës

Shqip

Bredhës mb. -

  1. Që shkon nga një vend në një tjetër, që bredh andej-këtej; endacak.
  2. fiz. Që ka vetinë të kthejë dritën ose valët e tingujve, pasqyrues. Sipërfaqe bredhëse.
  3. Përd. em. sipas kuptimit 1 të mbiemrit (zakonisht për njerëzit).[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.