botor

Shqip

Botor mb.vjet. -

  1. Që ka të bëjë me të gjithë, që ka karakter të përgjithshëm, që përdoret nga të gjithë; publik. Rrugë botore. Ndërtesa botore. Arsimi botor.
  2. Që kishte të bënte me ndërtimin dhe me mirëmbajtjen e rrugëve, të urave, të ndërtesave shtetërore etj.; që kishte të bënte me shërbimet komunale. Punë (shërbime) botore. Shpenzime botore. Zyra botore. Ministria e Punëve Botore (ishte në Shqipëri deri në vitin 1950).[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.