borrokoç

Shqip

Borrokoç m.sh. -

  1. Viç i ri, mëzat; ka i patredhur; dem me trap të vogël.
  2. fig. Djalë i ri me trup të ngjeshur.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.