boricë

Shqip

Boricë f. -

  1. Borë e hollë që shoqërohet me erë shumë të ftohtë. Bie boricë.
  2. Erë shumë e ftohtë, që fryn zakonisht nga veriu dhe që sjell borë. Fryn boricë. Të pret borica.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.