bonjë

Shqip

Bonjë f.sh. -

  1. Bletë femër, që mbledh mjaltin lule më lule.
  2. përd. mb. fig. Që e do punën, që punon shumë e mirë, e papërtuar, punëtore e madhe (për gruan).[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.