bokë

Shqip

Bokë f.sh. -

  1. Kodër e vogël ose bregore pa bimësi e plot gurë; shpat mali i pjerrët e i zhveshur; tokë gurishte; bokërimë. Bokë mali. Nëpër boka e nëpër male.
  2. përd. mb. E ashpër e plot gurë, e varfër, jopjellore (për tokën). Arë bokë.
  • E bën bokë dikë nuk e përfill, e trajton sikur nuk ka asnjë vlerë. Nuk është në bokë nuk është në të, nuk është në rregull. I shkoi bokë (puna) i shkoi keq puna, nuk i vajti mbarë. Gjarpri i bokës zool. gjarpër i zi, helmues, që rri në vende të thata.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.