bohçe

Shqip

Bohçe f.sh. -

  1. Copë pëlhure katërkëndëshe, zakonisht e punuar në vegjë dhe me zbukurime, me të cilën mbështjellim plaçka për t'i marrë me vete kur udhëtojmë ose për t'i ruajtur; plaçka të mbledhura e të lidhura tok në një shami të madhe. Bohçe e qëndisur (me lule). Lidh (zgjidh) bohçen. Mbledh në bohçe. Një bohçe plaçka pak plaçka.
  2. Përparëse e gjatë dhe e gjerë prej leshi a prej pambuku, e punuar në vegjë e zakonisht me zbukurime. Bohçe e zezë (e kuqe). Bohçe leshi (pambuku). Vë (heq) bohçen. Mbush bohçen.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.