bodrum

Shqip

Bodrum m.sh. -

  1. Dhomë poshtë katit përdhes të një ndërtese, që përdoret zakonisht për të mbajtur ushqime, dru e sende të tjera; qilar; vend i mbyllur, i errët e me lagështirë. Bodrumi i shtëpisë. Bodrumi i kalasë. Merimanga e bodrumeve. Zbres në bodrum. Strehohej në bodrum. Ruaj (mbaj) në bodrum.
  2. Gropë nën tokë, pa dritë e me lagështirë.
  3. vjet. Burg. E futën në bodrum.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.