boçkë

Shqip

Boçkë f.sh. -

  1. Fryti i disa pemëve, që ka trajtën e një kokrre të rrumbullakët e të fryrë. Boçkë arre (gështenje). Boçkat e qershisë. Lëshon boçka. Sa një boçkë.
  2. bot. Bimë mjekësore shumëvjeçare, e helmët, me rrënjë si të qepës, me lule të bardha si në të blertë dhe të mbledhura në vile, që del nëpër shkëmbinj në viset bregdetare; qepë deti. Boçkë bregdetare. Boçka e kuqe. Kokë boçke.
  3. përd. mb. Që bën kokrra të mëdha e të rrumbullakëta (për pemët si arra, fiku, kajsia, kumbulla, qershia etj.); kokërrmadh. Arrë (kumbull, gështenjë, qershi) boçkë. Vezë boçkë.
  • Trupi boçkë e mendja lomçkë mospërf. i madh nga trupi, po i vogël nga mendja, i papjekur.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.