blindë

Shqip

Blindë f.sh.usht. - Mburojë prej çeliku, me të cilën vishen makinat luftarake, anijet, trenat etj.; koracë. Blindë çeliku. Blinda e armikut (e trenit). Trashësia e blindës.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.