blerim

Shqip

Blerim m. -

  1. Veprimi sipas kuptimeve të foljes bleron.
  2. përmb. Tërësia e bimëve të blerta që mbulojnë tokën, gjelbërim. Qytet (kodra, fusha) plot blerim. Në mes të blerimit. U vesh toka me blerim.
  3. Ngjyra e blertë e bimësisë, gjelbërim. Blerimi i barit.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.