blanjë

Shqip

Blanjë f.sh. - Pjesë e ndarë, e prerë ose e shkëputur nga diçka, copë. Blanjë mishi. Blanjë guri. Blanjë toke. Ndez zjarr me blanja drush.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.