bizgë

Shqip

Bizgë f. - Jashtëqitja e hollë e njeriut a e kafshëve kur i heq barku, purthë. E heq (i shkon, i ikën) bizgë. E ka zënë bizga.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.