bistër

Shqip

Bistër

I m.sh. -

  1. Peshk deti me trup të hollë e të gjatë si ngjalë; gjilpërëz.
  2. Shpend deti me sqep të gjatë dhe me pendë të bardha.

II mb. -

  1. I cemtë. Ujë bistër.
  2. Që është shumë i thartë.
  3. fig. Që e ka gjuhën shumë të mprehtë, që përgjigjet shpejt, ashpër e të ther me fjalë; gjuhustër.
  4. fig. Shumë i shpejtë, shumë i shkathët në punë. Ka një çupë bistër. Është bistër në punë.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.