bishtor

Shqip

Bishtor

I m.sh. - bishtuk.

II mb. -

  1. anat. Që ndodhet në bisht, i bishtit. Pjesa bishtore e trupit.
  2. Që ka bisht të gjatë, bishtje (për frutat dhe për disa perime). Dardhë bishtore. Qepë bishtore.
  3. tek. Që përbën një pjesë të vetme së bashku me bishtin. Frezë bishtore.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.