bishtar

Shqip

Bishtar

'I m.sh. - shih. bishtuk, ~u.

II mb. -

  1. Që ka bisht, me bisht.
  2. fig. Që i bën bisht punës, që i shmanget detyrës së vet.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.