bishtak

Shqip

Bishtak (emër)

I m.sh. -

  1. Mëz njëvjeçar. Hingëllin si pela për bishtakun. mospërf.
  2. fig. Fëmijë i vogël, që ende nuk është ngritur më këmbë.

II m.sh. -

  1. Enë me bisht të gjatë që përdoret për ujë; lugë e madhe me bisht të gjatë, që përdoret për të ndarë gjellën, bishtore.
  2. Pjesa e fundit e dorakut të parmendës. Bishtaku i parmendës.

Bishtak (mbiemër)

I mb. -

  1. Që ka bisht të gjatë ose të madh (për gjethet e për frutat). Duhan bishtak. Fik bishtak. Mollë bishtake.
  2. Që ka një zgjatim si bisht, me bisht. Sy bishtake. Yll bishtak.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.