bindje

Shqip

Bindje f.sh. -

  1. Veprimi sipas kuptimeve te foljeve bind, bindem. Metoda e bindjes. Forca e bindjes. Me anën e bindjes.
  2. Besimi i plotë se diçka është e vërtetë dhe e drejtë; mendim i ngulur e i palëkundur. Bindje e plotë (e patundur, e thellë). Bindje e ndërgjegjshme. Bindje e verbër. Kam (shpreh) bindjen. Krijoj (formoj) bindjen. Flas (veproj) me bindje.
  3. kryes. sh. Tërësia e pikëpamjeve që ka një njeri, mendimet që mbështeten në botëkuptimin e tij. Bindje politike (ideologjike, morale, filozofike). Bindje fetare. Formoj bindjet e mia.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.