bindës

Shqip

Bindës mb. - Që të mbush mendjen, që të bind; që synon të bindë dikë. Provë bindëse. Forcë bindëse. Shembull (fakt) bindës. Punë bindëse. Përgjigje bindëse. Arsyetim (shpjegim) bindës. Në mënyrë bindëse.[1]

Etimologjia

Shqiptimi

Sinonime

Antonime

Fjalë të prejardhura

Në gjuhë tjera

Referencat

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.